wynik rezonansu

Mamy wynik - guz stoi w miejscu, ale torbiel mu towarzysząca urosła o 2-3 mm (teraz ma wymiary 19×17×18 mm). Nie musimy póki co nic robić, tylko obserwować - następny rezonans listopad/grudzień. We wrześniu mamy spotkać się z onkolog i omówić dalsze działania (w grę wchodzi operacja w przyszłości, gdyby guz dalej rósł). Panie Boże, dzięki za to, co jest, ale prosimy o więcej!

Piotrek pomału nabiera sił po wyniszczeniu organizmu ostatnim leczeniem. Suplementacja i odpowiednio dobrane żywienie wyprowadzają go stopniowo z anemii – po 5 miesiącach w końcu sięgnął do dolnych granic normy hemoglobiny. Bardzo źle wpływają na niego upały, za to pochmurna czy nawet deszczowa pogoda potrafi wywołać pełen zachwytu uśmiech na jego twarzy – co widać na powyższym zdjęciu (lało wtedy zdrowo).

Dziękujemy, że jesteście z nami!

skutki uboczne - i co dalej?

 Kochani, w ostatnich miesiącach nasza walka o zdrowie Piotrka nabrała nowych wymiarów.

Leczenie Mekinistem przyniosło nadzieję, zatrzymując wzrost guza. Niestety, skutki uboczne sprawiły, że terapia musiała zostać przerwana.

Piotrek jest bardzo osłabiony – wciąż zmaga się z anemią, a parametry krwi rosną bardzo powoli, mimo intensywnej suplementacji. Gastroskopia i kolonoskopia nie wykryły źródła krwawienia. Na szczęście kolejne badania kontrolne wskazują, że utrata krwi ustąpiła – najprawdopodobniej były to trudne do wykrycia mikrokrawienia wywołane leczeniem, które z czasem samoistnie się zatrzymały.

Od kilku tygodni Piotrek skarżył się na codzienne bóle głowy. Obawialiśmy się, że mogą być one związane z nieprawidłowym działaniem zastawki komorowo-otrzewnowej. Zrobiliśmy pilny rezonans we Wrocławiu, aby sprawdzić, czy nie doszło do powiększenia komór mózgowych (bo przy źle działającej zastawce wzrost ciśnienia w głowie stanowi poważne zagrożenie życia). Na szczęście komory są w porządku – zastawka działa. Bóle głowy mogą być więc nadal skutkiem anemii, a niewykluczone też, że zastawka drenuje za mocno, co również może dawać takie objawy.

Niestety, rezonans zasiał w nas kolejny niepokój – wygląda na to, że guz znów rośnie (a dokładniej jego część torbielowata). Wiemy, że po odstawieniu Mekinistu guz może "ruszyć", ale liczyliśmy, że nie nastąpi to tak szybko. Badanie było wykonane na innym urządzeniu niż zwykle, dlatego przesłaliśmy wyniki do CZD i teraz czekamy na fachową opinię specjalistów.

Anemia powoli się cofa, ale poziom hemoglobiny wciąż jest znacznie poniżej normy. Każdego dnia mierzymy się z problemami żołądkowymi (miał je wcześniej, ale nasiliły się po leczeniu Mikinistem, a teraz spotęgowała je suplementacja żelaza). Do tego dochodzą alergie, problemy skórne, trudności z bilansowaniem posiłków (wybiórczość pokarmowa) oraz konieczność konsultacji psychiatrycznej, by wykluczyć depresję.

Każde kolejne badanie to nowe wyzwanie, a zmęczenie – zarówno Piotrka, jak i nasze – narasta. W tej chwili nie wiemy, jaka będzie dalsza droga leczenia onkologicznego. Staramy się nie wybiegać myślami za daleko. Najważniejsze jest teraz, by wzmacniać organizm Piotrka i starać się odbudować choć część sił. Póki co Piotrek nie jest w stanie chodzić do szkoły ze względu na złe samopoczucie (bóle głowy, brzucha, brak energii, nadwrażliwość na bodźce itd.). Najlepiej się czuje na spacerach wśród natury.

Dziękujemy Wam, że jesteście z nami. Wasze wsparcie daje nam siłę – zwłaszcza wtedy, gdy nam jej bardzo brakuje.

po 7 miesiącach przerywamy leczenie

Minęło siedem bardzo długich miesięcy, odkąd Piotrek zaczął tzw. leczenie celowane. Kontrolny rezonans głowy wykazał, że wzrost guza został zatrzymany. A nawet zmiana nieco się zmniejszyła.

Ulżyło nam, bo nasilały się u Piotrka niepokojące objawy i mieliśmy w głowie najróżniejsze scenariusze. Zwłaszcza, że część tych objawów ma charakter neurologiczny i nie są wymieniane jako możliwe skutki uboczne podawanego leku.

Leczenie zatem okazało się skuteczne pod względem onkologicznym. Jednak nasilenie się skutków ubocznych nie pozwala nam w pełni się tym cieszyć. Coraz częściej Piotrek miewa stany, które powodują u niego łzy - a nie należy do łatwo płaczących chłopców. Dużo dolegliwości zabiera mu radość życia: paskudne problemy skórne, żołądkowe, silne spadki życiowej energii... Przez większość czasu nasz 15-latek funkcjonuje jak staruszek. Nawet ferie nad Bałtykiem nie były czasem beztroskim, bo wiele dolegliwości nie pozwalało cieszyć się Piotrkowi w pełni tak ulubioną przez niego zimową plażą, morzem i lasem.

Lekarz onkolog usłyszawszy o tak przykrych skutkach ubocznych zdecydowała o zmniejszeniu dawki przyjmowanego codziennie leku Mekinist. Mieliśmy monitorować, czy stan Piotrka ulegnie poprawie i po dwóch tygodniach miała zapaść decyzja co dalej. Niestety dolegliwości nie tylko się nie zmniejszyły, ale pojawiły sie nowe: obrzęki stóp i długotrwałe bóle głowy. Szukając ich przyczyny zdiagnozowaliśmy u Piotrka anemię - na tyle silną, że wstrzymano leczenie onkologiczne.

Zaczęła się diagnostyka powodów anemii. Tomograf głowy nie wskazał na krwawienie wewnątrz czaszki (była taka obawa wobec bólów głowy). W trakcie pobytu w szpitalu Piotrkowi toczono krew, co poprawiło poziom energii i samopoczucie - jednak na zaledwie dwa dni. Kolejne badanie (na krew utajoną) wskazało na krwawienie z przewodu pokarmowego. Przed nami kolejny krok: dalsza diagnostyka na oddziale gastroenterologii. Piotrka czeka jutro gastroskopia i kolonoskopia.

Dopiero po poznaniu przyczyn krwawienia będziemy mieli spotkanie z naszą panią onkolog z Centrum Zdrowia Dziecka, która nadzoruje leczenie Piotrka od 2013 r. Możliwe, że czeka Piotrka dalsze ograniczenie dawki leku. W grę wchodzi też odstawienie Mekinistu i zmiana leczenia na kolejny protokół chemioterapii. Kluczowy będzie zapewne wynik badań związanych z krwawieniem i ogólny stan Piotrka.

Dziękujemy Wam Kochani za każde wsparcie, życzliwe słowa i modlitwę!

leczenie zrobiło spustoszenie w organizmie

Piotrek wylądował wczoraj w Przylądek Nadziei i ma przetaczaną po raz drugi krew

Napiszemy więcej, jak się sytuacja choć nieco uspokoi

koniec roku 2024

Przyjmijcie Kochani nasze najserdeczniejsze życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia i błogosławionego 2025 roku!

Znamy wynik ostatniego badania kontrolnego. Guz w Piotrka głowie rośnie nadal, ale wolniej. Przez 5 miesięcy urósł po 5mm niemal w każdym wymiarze (w najszerszym miejscu ma teraz średnicę 35 mm). Wg "naszej" pani onkolog mamy się nie martwić i kontynuować leczenie. Kluczowe będzie badanie na przełomie lutego-marca.

Piotrek po leku przestał rosnąć, ale nie chudnie jakoś bardzo. Najbardziej dokuczają takie skutki uboczne jak problemy żołądkowe (zgaga, nudności, zaparcia, biegunki, bóle brzucha), skórne (swędząca skóra, zmiany "trądzikowe"), wrastające paznokcie, krwawienia z nosa, z palców i zespół przewlekłego zmęczenia. Pojawiły się bóle głowy, nadwrażliwość na dźwięki, zapachy, smaki, światło. Miewa kilka dni lepszego nastroju i wtedy znosi te dolegliwości dzielnie. Fala dobrego samopoczucia (tzn. względnie dobrego poziomu energii) jednak potem opada i Piotrek robi się depresyjny. Trudno się mu dziwić - kiedy ma gorsze samopoczucie, to nawet wiązanie butów wywołuje mdłości, a problemy skórne i żołądkowe odbierają radość życia. Wtedy nic go nie cieszy, więc czujemy się bezradni jak mu pomóc - jedyna strategia to czekać na poprawę.

Nie da się jednak przewidzieć tego rytmu zmian, dlatego trudno cokolwiek zaplanować. Dziś rozważaliśmy wyjazd w najbliższe góry, by popatrzeć na zimowy krajobraz. Jednak poranne silne mdłości i perspektywa 1,5 godziny jazdy mało komfortowym samochodem w jedną stronę, wobec samopoczucia Piotrka sprawiła, że zrezygnowaliśmy z tego planu. Wprawdzie świeże powietrze i ładne widoki często poprawiają mu samopoczucie, ale tym razem musieliśmy się ograniczyć do krótkiego spaceru z psem po lesie.

Podsumowujemy mijający rok, wspominając kluczowe chwile...

W styczniu ważyły się losy, czy wzrost guza kwalifikuje się już do rozpoczęcia leczenia - decyzję lekarze odroczyli do następnego rezonansu.

Rezonans w lutym pokazał, że guz znów trochę urósł, ale nadal czekamy bez leczenia onkologicznego na rozwój sytuacji.

W maju Piotrek "złapał trochę normalności" - pojechał na 3-dniowy biwak harcerski!

Rezonans w czerwcu pokazał znaczny wzrost guza i rozpoczęliśmy konsultacje lekarskie, by wybrać najlepszą metodę leczenia. Po konsultacji naszej onkolog z profesorem z USA zapadła decyzja o tzw. leczeniu celowanym (przy okazji profesor interpretował najnowsze badanie molekularne guza Piotrka - ma specyficzną delecję genu, co niestety zwiększa ryzyko nawrotów choroby i transformacji guza w wyższy stopień złośliwości).

W sierpniu, po kilkudniowych wakacjach nad Bałtykiem, Piotrek zaczął kolejne w swym życiu leczenie onkologiczne. Jeśli przyniesie oczekiwane efekty - przez 1,5 roku będzie codziennie przyjmował lek. Niestety niesie on też skutki uboczne...

Zanim jednak Piotrkowi spadła forma - zdążył w połowie sierpnia pouczyć się wspinaczki w Sokolikach (choć już wtedy zaczynał się słabiej czuć).

Reszta roku przebiegła pod znakiem sinusoidy jeśli chodzi o samopoczucie Piotrka. Najbardziej dokuczają mu spadki energii. "Jak mam przypływ siły, to jestem w stanie znosić i ból brzucha, i problemy skórne, i nadwrażliwość na światło czy dźwięki. Ale jak mam gorszy nastrój i mało energii - to wtedy wszystko mi przeszkadza, dokucza i nic mnie nie cieszy..." Akurat czas Świąt Piotrek przechodzi "pod kreską" - ale jeszcze kilka dni temu delikatny uśmiech pojawiał się na jego twarzy (patrz: zdjęcie z wizyty w stadninie). Ufamy więc, że za parę dni przyjdzie znów poprawa nastroju (choćby nieduża - Piotrek potrafi się cieszyć i niewielką poprawą).

Okres okołoświąteczny był za to pełen miłych akcentów, za które jesteśmy niezmiernie wdzięczni!

@Marta Majta - dziękujemy za zorganizowanie prezentu mikołajowego dla Piotrka, Bogumiła i Magdy! (dziękujemy też darczyńcy - pani Ewelinie)

Fundacja Panda Team - kolejny raz pomyśleliście o prezencie dla Bogusia (młodszego brata Piotrka) - dziękujemy serdecznie w jego imieniu! (darczyńca wybrał anonimowość)

DZIĘKUJEMY też nieustannie licznemu gronu osób, które trudno byłoby wymienić - za każdą Waszą pomoc, modlitwę i towarzyszenie nam od tylu lat!

Wsparcie leczenia Piotrka https://www.siepomaga.pl/piotr-maciuk

1,5% Twojego podatku dla Piotrka https://www.siepomaga.pl/piotr-maciuk/procent-podatku

skutki uboczne 😢 i podziękowania! 😍

Piotrek zmiennie znosi leczenie. Są dni, kiedy nie ma na nic siły. Czasem przybywa mu energii na dzień lub dwa, a potem znów brak mu napędu. Pewnie z tego powodu ostatnio bywa często w depresyjnym nastroju. Ma zwyczajnie dosyć. Do tego dochodzą problemy skórne, żołądkowe, bóle oka, mdłości i bóle brzucha... To prawdopodobnie niechciane efekty stosowanego leku. Dodatkowo obserwujemy często zachwiania równowagi, co nas niepokoi.

Wszedł jednak bez buntu w nowe rytuały. Problemy żołądkowe wymusiły reżim żywieniowy i po konsultacji z dietetykiem Piotrek zaczął dbać o odpowiedni poziom białka w diecie (nie udaje się to do końca, bo nabiału nie toleruje, a rośliny strączkowe są zbyt ciężkostrawne dla niego). Pilnuje też pory wieczornego posiłku, bo 2 godziny po nim przyjmuje codziennie dawkę leku, który ma zatrzymać wzrost guza (czy tak się dzieje - dowiemy się po dwóch kolejnych rezonansach). Bez entuzjazmu, ale też bez wielkich oporów poddaje się badaniom, które mają za zadanie w porę wykryć ewentualne poważne skutki uboczne terapii. Jedynie konieczność noszenia całą dobę niewygodnego holtera monitorującego pracę serca mocno go wytrąciła z równowagi i nastrój obniżył mu się na wiele dni.

Kochani! Otrzymaliśmy informację o wpłatach z 1,5% na subkonto Piotrka. Z całego serca dziękujemy wszystkim, którzy zdecydowali się przekazać tę część swojego podatku dla naszego syna! Nie jesteśmy w stanie podziękować Wam imiennie, bo przepisy RODO uniemożliwiły wgląd w listę podatników.

Dziękujemy też Rafałowi, Darkowi, Karolinie, Marcinowi, Joannie, Grażynie, Michałowi i Ewie, którzy regularnie wspierają darowiznami leczenie Piotrka. Dzięki Wam jesteśmy w stanie zadbać o jego potrzeby wynikające z choroby!

Wasze darowizny i środki z 1,5% są dla nas wielkim wsparciem. DZIĘKUJEMY za Waszą pomoc!!!

pierwszy miesiąc nowego leczenia

Minęły pierwsze 4 tygodnie nowego leczenia Piotrka. W oczekiwaniu na pozytywne efekty musimy uzbroić się w żelazną cierpliwość, bo dopiero po pół roku codziennego brania leku można będzie je ocenić. Pomogą w tej ocenie kontrolne rezonanse, na które będziemy jeździli co 3 m-ce do Centrum Zdrowia Dziecka.

Póki co czeka nas monitorowanie ubocznych objawów, które między innymi mogą dotyczyć serca, oczu, skóry.... W tym tygodniu była kontrola kardiologiczna, w przyszłym spotykamy się z okulistą. Jak dotąd parametry dotyczące serca mieszczą się w normie - jednak w dolnych jej granicach, dlatego zamiast za miesiąc kardiolog chce nas widzieć po 2 tygodniach.

Pierwsze dni leczenia były bezproblemowe. Chcąc jeszcze poczuć trochę wakacji, Piotrek zdecydował się na kurs wspinaczki. Tym razem nie na drzewa, a na skałki. Oczywiście z odpowiednim zabezpieczeniem oraz pod okiem fachowej i niezwykle życzliwej instruktorki Gosi ze Szkoła Wspinania Freedom.

Jednak po powrocie Piotrek zaczął czuć się osłabiony i nasiliły się problemy z układem pokarmowym, z którymi zmaga się od dawna. Trudno zgadnąć, czy jest to wpływ leku, czy może kliku czynników naraz (alergii, nietolerancji pewnych pokarmów, zespół jelita drażliwego). W każdym razie obecny poziom energii nie pozwala Piotrkowi na dłuższą aktywność i psuje mu to nastrój.

Usiłujemy ogarnąć sytuację żołądkową przez konsultacje z gastroenterologiem i z dietetykiem. Musimy zapewnić rosnącemu Piotrkowi wystarczający poziom białka w pokarmach, a jednocześnie zachować lekkostrawność posiłków. Nie jest to łatwe, bo Piotrek w ostatnich tygodniach świadomie rezygnował z rzeczy, po których się źle czuje i wyeliminował już wiele produktów. Piotrek od czerwca schudł 5 kg. Mamy nadzieję, że z pomocą fachowców pokonamy i ten problem.

Tak więc przed nami sporo wyzwań, które dołączyły do typowej od lat codzienności, na którą składa się regularna fizjoterapia galopującej skoliozy, próba uruchamiania wciąż słabo działających nerwów twarzowych, pielęgnacja niedomykającego się oka... No i indywidualne nauczanie - Piotrek zaczął właśnie ósmą klasę.

Choć to niełatwe - staramy się nie martwic na zapas i skupiamy na najbliższych wyzwaniach. W sobotę byliśmy skromnymi uczestnikami wielkiego wydarzenia: biegu ULTRA 4 Wrocław - PRZEGOŃ RAKA. Bieg zorganizowali cudowni ludzie ze Stowarzyszenia Kilometry Pomocy. Każdy uczestnik opłatą wpisową przyczynił się do tego, by powstał tak upragniony przez nas Dom Wytchnienia - miejsce, gdzie rodziny onkologiczne będą zdobywać siłę niezbędną do udźwignięcia trudów do leczenia. Sami chętnie byśmy dziś udali się na taki regeneracyjny pobyt - ale by dom powstał trzeba darowizn wielu Ludzi Dobrej Woli, wśród których wszyscy Wspaniali z Kilometrów Pomocy zajmują pierwsze szeregi. Wciąż można wziąć udział w Aukcje Charytatywne Kilometry Pomocy lub wesprzeć zbiórkę www.siepomaga.pl/dla-onkorodzin Trwa także przez cały wrzesień niezwykłe wyzwanie Triada Run - Bieg po Wytchnienie https://fb.me/e/5EgmbLAx8 Za każde wsparcie z serca dziękujemy!